INR (نسبت نرمال‌شده بین‌المللی) عددی استانداردشده است که برای ارزیابی مدت‌زمان لازم برای تشکیل لخته خون و بررسی وضعیت سیستم انعقاد خون استفاده می‌شود. INR بر اساس نتیجه آزمایش PT (زمان پروترومبین) محاسبه می‌شود. از آنجا که روش انجام آزمایش، تجهیزات و مواد مورد استفاده در آزمایشگاه‌های مختلف می‌تواند متفاوت باشد، نتیجه PT ممکن است در آزمایشگاه‌های مختلف با یکدیگر تفاوت داشته باشد. INR این اختلاف‌ها را با استفاده از یک روش استاندارد تا حد زیادی اصلاح می‌کند و باعث می‌شود نتایج آزمایش‌های انعقادی در آزمایشگاه‌های مختلف قابل مقایسه‌تر باشند. به همین دلیل، INR ابزار مهمی برای پزشک در ارزیابی وضعیت انعقاد خون و تصمیم‌گیری درباره درمان است. INR به‌ویژه برای پایش اثر داروهای ضدانعقاد خوراکی مانند وارفارین اهمیت دارد. در افرادی که وارفارین مصرف می‌کنند، پزشک با بررسی دوره‌ای INR می‌تواند میزان اثر دارو را ارزیابی و در صورت نیاز دوز آن را تنظیم کند. INR پایین‌تر از محدوده موردنظر ممکن است نشان‌دهنده ناکافی بودن اثر ضدانعقادی و افزایش احتمال تشکیل لخته باشد، در حالی که INR بالاتر از محدوده موردنظر می‌تواند خطر خونریزی را افزایش دهد. محدوده مناسب INR برای هر فرد به علت مصرف دارو و شرایط پزشکی او بستگی دارد و باید توسط پزشک تعیین شود. بنابراین، تفسیر INR نباید صرفاً بر اساس یک عدد و بدون توجه به شرایط فرد انجام شود؛ بلکه باید در کنار علت انجام آزمایش، داروهای مصرفی، سابقه بیماری و سایر نتایج آزمایشگاهی بررسی شود.